Każda PRowca z agencyjnego stada PRowiec ma świadomość paradoksu, w którym na co dzień uczestniczy. Ci dzięki którym żyjemy i kochamy naszą pracę (hehe) to równocześnie ci, którzy rujnują nam życie, burzą plany i każą siedzieć przed kompem kiedy powinniśmy leżeć w jacuzzi, sączyć piwo albo grać w piłkę z kumplami:)

Jest taki film, który w bardzo ciekawy sposób pokazuje relacje klient - dostarczyciel produktu / usługi. Nazywa się CLERKS, a jego bohaterami są sprzedawca w sklepie spożywczym i "clerk" w wypożyczalni kaset. Chłopaki mają diametralnie różne podejście do klientów. Dante to wazeliniarz. Daje sobą pomiatać, po to aby do właściciela nie spłynęła żadna skarga. Randal natomiast jest obibokiem. Wszystkich ma w d... cały dzień ogląda filmy, a na klientów leje ciepłym moczem. Jego motto to Życie byłoby piękne gdyby nie pie...... klienci

Każdy z nas chyba chciałby być takim Randallem. A i tak wszyscy jesteśmy Dante. Klient mówi 100 wycinków w miesiącu - my mówimy SPOKO... Potem okazuje się że mamy trudne dziecko i sprawę rozwodową, o której założeniu dowiadujemy się od sekretarki (sytuacja hipotetyczna).

W tej chwili próbuję wykręcić jakimś cudem konferencję dla 100 osób w ciągu 3 tygodni - i dam radę!

No właśnie - dam radę... Nie wiem czy prawdziwym paradoksem nie jest to, że najpierw chcemy powiesić takiego klienta za jaja i przypalać żelazkiem tu i ówdzie... a potem chwalimy się, że potrafimy zorganizować... konferencję w 3 tygodnie.

To była autokrytyka - dziękuję:)

Miałem na studiach doktora, który co tydzień zadawał nam do napisania artykuł. Teksty miały być związane z gospodarką ewentualnie z polityką, a najlepiej z jednym i z drugim. Bardzo sobie ceniłem te zajęcia. Miałem też wrażenie, że doktor cenił mnie za moje teksty. Mówił jednak, że mają 1 wadę. Za często używam słów kolokwialnych, a wyrażenia takie jak "dupa", "kurwa" nie są akceptowane przez czytelników i piony redakcyjne.

Szanowałem zdanie doktora, ale pamiętam, że min. dzięki "dupie" i "kurwie", moje teksty zawsze były bardzo namiętnie omawiane. Coś w tym jest, że czytelnik widząc nieparlamentarne słowa uświadamia sobie bardzo ważną rzecz. Zaangażowanie autora w sprawę, o której pisze. Powiem więcej! Zaczyna traktować dziennikarza jak kumpla. Uświadamia sobie, że szanowny redaktor to też człowiek. Też je, sypia, pije i wydala, a przede wszystkim czuje. Krzyknie nawet czasem "zakręt" po hiszpańsku jak mu młotek na nogę spadnie. Albo jak zobaczy demonstrację LPRu w TV.

Ten mechanizm doskonale wykorzystał Bogusław Chrabota na swoim blogu. Tytuł posta "Kurewstwo medialne. Casus Subotic" pojawił mi się jako nagłówek newslettera Wirtualnych Mediów. Jego posta skomentowały setki ludzi chociaż samym tekście nie było nic specjalnego. Pan Chrabota powiedział to samo co 1000 innych użytkowników blogów na ten temat.

Jedno "kurewstwo" i już jest wielkie publicity. Może my PRowce spróbujemy takich zabiegów w informacjach prasowych?

Chyba warto się nad tym zastanowić. Jak na dłoni widać przecież, że w "kurwach" i "dupach" jest jakiś magnes przyciągający czytelnika:)

Niedawno słyszałem, że na jednej z najbardziej poważanych publicznych uczelni ekonomicznych w IV RP jest Pani doktor, która tak mówi o public relations (w którym się zresztą specjalizuje):

„Wiecie, piar to coś takiego jak reklama tylko dużo tańsze. Chodzi o to żeby pojawić się w gazetach, w radiu i telewizji, a nic za to nie płacić.”

Studenci zarządzania, słysząc te rewelacje jęli zapisywać co kobita truła.

Widzę już te ich roześmiane buźki i $ w oczach. Myślą sobie „cholera, to po jakiego grzyba nam agencja reklamowa. Zatrudniamy PRowce!!! Będzie tanio i będziemy w gazetach. JUHU”

Oczywiście student, który tak myśli jest bystry jak woda w klozecie na Centralnym... ale nie o to chodzi.

Mam żal do takich wykładowców bo masakrują rynek.

Bo czy ktoś się kiedyś zastanowił nad tym jak to się dzieje, że dziennikarz czyta jedne informacje prasowe a inne wyrzuca do folderu KOSZ? Oświecę, nieoświeconych.

Dzieje się tak między innymi dzięki intrygującym tytułom, dynamicznemu językowi i innym przymiotom dobrych informacji prasowych, które pozostaną czarną magią dla branży reklamowej.

Dlatego bardzo chciałbym napisać list do ministra Giertycha z prośbą o stworzenie definicji PRu. Takiej jak radio Maryja i TV Trwam. Czyli jedynej słusznej. A kto się jej nie trzyma tego w kamasze:)

IV RP Rulez.

Byliście kiedyś w Urzędzie Miejskim? Na pewno tak - choćby po to, by odebrać dowód, prawo jazdy itd.

Znacie więc Panie z okienek, które z fajką w gębie i kawą w ręku rozmawiają przez telefon z psiapsiółkami o tym jak upiec sernik, żeby był miękki i soczysty. W rozmowie robią przerywniki żeby wrzasnąć do nas, petentów, kolejka z prawej strony!!!!. Nie mogę się nadziwić temu zjawisku. Podobnie jak nie mogę zrozumieć dlaczego urzędy zamyka się o 15.30 (a tak naprawdę o 15 bo o 15.30 to już odjeżdża tramwaj).

Kiedyś myślałem, że aby coś załatwić lepiej będzie najpierw zadzwonić. Podpytać, zagaić temat, zanim zdąży się człowiek zgubić w mechanizmach i... budynku UMu. Nic z tego. Rozmowa z urzędasami to jeszcze większy koszmar niż ich widok. Z dwojga złego wolę koszmary wizualne. Jestem wzrokowcem i bardziej boję się tego czego nie widać.

Od kilku ładnych dni, codziennie gadam przez telefon z urzędasami z UMów. Nie chcę od nich nic - naprawdę - żadnych informacji. CHCĘ ICH ZAPROSIĆ NA KONFERENCJĘ, NA KTóREJ NAżRą SIę I NAPIJą NA KOSZT ORGANIZATORA.

W szoku jestem bo okazało się, że nawet jak chcę zrobić dla nich coś dobrego, coś im podarować, to także na mnie wrzeszczą. Że jak to tak? Ja mam obowiązki i nigdzie wyjeżdżać nie będę!, że Jak Pan ma czelność dzwonić w dzień nauczyciela?, że Ja mam właśnie przerwę, proszę zadzwonić w poniedziałek.

Może wyślę im fajkę i przepis na sernik???

P.S. Jest taka teoria, sprawdzona w USA, że Społeczna Odpowiedzialność Biznesu zaczyna się wewnątrz organizacji. Urzędasy nienawidzą swojej pracy. Dlatego, niech się zmieniają opcje polityczne i rządy, naczelnicy urzędów i inni radni. Ale błagam, niech ktoś tam zatrudni jakieś PRowce. I niech te PRowce zadbają o komunikację wewnętrzną.